Bart Michiels wint succesvolle eerste editie schaaksporttornooi

Eind augustus ontsproot plots het idee om een schaaksporttornooi te organiseren. Dat schaken in België niet als sport aanzien wordt, zit nog steeds redelijk diep bij veel schakers, maar niemand kan ontkennen dat schaken toch voornamelijk een mentale aangelegenheid is. Het kan echter ook anders. Dat dacht Sarah althans toen ze in haar hoofd op een concept broedde dat schaken en (fysieke) sport in verschillende disciplines bij elkaar zou brengen. Het eerste schaaksporttornooi kreeg vorm.

Het oorspronkelijke doel – schaken en sport combineren – kreeg al gauw een broertje toen beslist werd het tornooi nog in de zomer te organiseren, zodat het in een Gents stadspark kon doorgaan. De verschillende schaaksportdisciplines leken de organisatrice immers aantrekkelijk voor het grote publiek, dus waarom zou dit tornooi niet proberen promotie te voeren voor het schaken, door de nieuwsgierigheid van toevallige voorbijgangers te wekken?

Dat maakte de organisatie wel spannend – zou de Belgische zomer ons een mooie septemberzondag gunnen, en dit op 16 september? Enkele dagen voor het tornooi was het echter duidelijk: een stralende dag stond de schaaksporters te wachten.

Sportief aan de start

Uitgedost in sportieve kledij daagden om 9u 9 schakers op (3 anderen zouden de bende ’s namiddags vergezellen), klaar voor een eerste ronde. In ware Monty Python-stijl liepen de 9 enthousiastelingen enkele honderden meters, terwijl zij een mat in 2-oefening oplosten. Eenmaal aangekomen wachtte hen een tweede opgave. De combinatie lopen en oplossen bleek moeilijker dan verwacht, maar uiteindelijk had toch iedereen een bevredigend antwoord klaar. En wat bleek? De eerste verrassing van de dag was een feit! Second seed Adrian Roos scoorde in deze ronde namelijk onder de verwachtingen, en startte meteen met een gedeeld laatste plaats – enkel zijn vriendin Nele Vanhuyse was solidair. Gilles Regniers daarentegen nam letterlijke een vlammende start, en nam hierbij meteen een voorsprong op Bart Michiels.

In de tweede ronde, het afstandsschaak, moesten deze twee leiders het dan ook meteen tegen elkaar opnemen. Bart won en veroverde hiermee de leidersplaats die hij tot de laatste ronde niet meer zou afgeven. Met een bijna perfect tornooi bewees de IM van het gezelschap dat een goede schaker ook over een uitstekende conditie moet beschikken – enkel tegen Nele Vanhuyse moest Bart een remise toestaan. Wat meteen een streep trok onder zijn uitspraak van een kwartier eerder, dat hij tegen vrouwen niet zo fantastisch scoort.

De voormiddagronden waren een groot succes – na 6 partijen afstandsschaak volgden nog 3 partijen sit-up chess, vooral voor de toeschouwer een lust voor het oog.

Sit-up chess

Een blik op de tussenstand tijdens de middagpauze, leert ons dat het sportelement tot nu toe niet veel invloed heeft op de prestaties – de startranking wordt vrij goed gerespecteerd.

Daar brengt het Move to Move-schaak echter verandering in. Hier is voor enkele spelers het touwspringen werkelijk dodelijk. De pas toegekomen Elena Van Hoecke moet haar eerste partij doodmoe opgeven na een 10-tal zetten – ze heeft te veel tijd en energie verloren met het springen. Andere spelers roepen deze ronde nochtans enthousiast uit tot hun favoriete ronde. Zij eindigen vaak met 20 zetten overschot, en springen er tussen de rondes door lustig op los. Vooral Jelle Gyselinck weet hier van geen ophouden. Waar hij de energie blijft houden, Joost mag het weten.

Move to move-schaak

Want Jelle blijkt uiteindelijk ook degene met de beste (relatieve) eloprestatie. Heeft hij een goede dag of ligt het sporten hem gewoon beter? Iedereen die hem bezig gezien heeft dit tornooi, zal wel het tweede opperen. In elk geval wint hij een breintrainspel, om zijn schaken ook wat meer op niveau te brengen. Anders is het voor Martijn Maddens, die ondanks zijn sportieve looks het slechtst scoort in vergelijking met zijn elo. Hij krijgt een springtouw cadeau, zodat hij zijn conditie nog wat meer op kan krikken tegen de volgende editie.

Intussen heeft Bart Michiels een stevige voorsprong uitgebouwd, maar met een onvoorspelbare laatste ronde in het verschiet mag hij ook in ronde 5 nog niet aan uitbollen denken. In deze Start to Play-ronde wordt met een klok per persoon gewerkt. Bij het fluitsignaal lopen alle spelers 2 toertjes rond de centrale cirkel en met de overgebleven tijd spelen ze hun blitzpartij af. Ook deze ronde blijkt geen probleem voor Bart. Met een voorsprong van 10 punten op Adrian Roos gaat hij de laatste ronde in.

In deze laatste ronde, het Shuffleschaak, waar iedereen stoelendansgewijs van plaats verwisselt, probeert Bart op tactische wijze de andere spelers te verschalken  – in een blok gezette stelling, waar alle spelers gewoon wachten tot de vlag valt, doet Bart toch een zet. Hij hoopt dat zijn tegenstandster van het moment dit niet zal opmerken. Maar Nele ontpopt zich stilaan tot zijn zwart beest, want zij zet hem verbaasd mat en Bart wordt op 2 na laatste in deze ludieke ronde. Dit verandert echter weinig aan de stand, want Bart behoudt uiteindelijk 8 punten voorsprong en gaat naar huis met een sappig uitziend fruitemmertje.

Het algemene enthousiasme van de spelers maakt al snel duidelijk dat deze eerste editie niet zonder gevolg kan blijven. Spelers allerhande, bereid jullie dus al maar voor op een 2e Schaaksporttornooi in het voorjaar van 2013! En, zoals één van de spelers opperde, misschien kunnen we ooit dromen van een schaaksportvijfkamp als Olympische discipline?

 

 

 

Advertenties